Seronegatywne zapalenie stawów w przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Seronegatywne zapalenie stawów – jest diagnozowane jako reumatoidalnego zapalenia stawów bez obecności pewnych specyficznych przeciwciał we krwi pacjenta. Jest to jeden z dwóch typów reumatoidalnego zapalenia stawów.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

seronegatywne-zapalenie-stawow

W większości przypadków u chorych na reumatoidalne zapalenie stawów, diagnoza opiera się na badaniu pacjenta a w szczególności na  obecności dodatniego czynnika reumatoidalnego i / lub przeciwciał anty-CPP. Wskazują one, że pacjent jest seropozytywnych i posiada przeciwciała powodujące atak na stawy prowadząc tym samym do zapalenia.

Czym jest seronegatywne zapalenie stawów?

Gdy w badaniu pacjenta mamy do czynienia z ujemnym czynnikiem reumatoidalnym i przeciwciałami anty-CCP, ale nadal istnieją objawy wskazujące na reumatoidalne zapalenie stawów, pacjent może otrzymać diagnozę seronegatywnego zapalenia stawów.

Seronegatywny znaczy, że pacjent nie posiada przeciwciał charakterystycznych dla choroby. W przeciwnym wypadku, pacjenci seronegatywni mogą mieć również prostu wyjątkowo niski poziom przeciwciał.

Wielu pacjentów seronegatywnych rozwijać obecność przeciwciała przez lata po postawieniu wstępnej diagnozy.

Objawy 


Seronegatywni pacjenci z zapaleniem stawów muszą zostać poddani osobnemu zestawowi badań w celu postawienia rozpoznania. To dlatego, że brak przeciwciał we krwi powoduje większe trudności w osiągnięciu prawidłowej diagnozy reumatoidalnego zapalenia stawów.

Niektóre z ważniejszych objawów seronegatywnego zapalenia stawów to:

– bóle stawów, sztywność srękach, ale także w kolanach, łokciach, biodrach, nogach i kostkach
– obrzęk i zaczerwienienie
– tkliwość
– symetryczne objawy w wielu stawach
– ciągłe zapalenie
– sztywność poranna trwająca dłużej niż 30 minut
– zmęczenie
– zaczerwienienie oczu

Choć lista ta nie jest wyczerpująca, większość z nich będzie potwierdzać diagnozę reumatoidalnego zapalenia stawów. Jeśli porównamy te objawy do objawów reumatoidalnego zapalenia stawów to w przypadku seropozytywnych chorych, istnieje wiele podobieństw.

Uważa się, że pacjenci seropozytywni doświadczają cięższego przebiegu choroby niż pacjenci seronegatywni. Jednak badania wykazały również, że w niektórych przypadkach pacjentów, postęp choroby jest porównywalny, a czasami istnieje niewielka różnica.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Diagnoza


Gdy badania krwi wykluczają obecności czynnika reumatoidalnego i przeciwciała anty-CPP u pacjenta, diagnoza staje się trudniejsza do postawienia niż w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów.

Jeśli jednak pacjent wykazuje silne objawy reumatoidalnego zapalenia stawów (np zapalenie stawów, zapalenie i objawy symetryczne), promieniowanie rentgenowskie może być pomocnym badaniem w celu dalszego badania objawów. Jeżeli w badaniu rentgenowskim wyniki wskazują, że kości i chrząstki podlegają erozji i uszkodzeniu, to dużo łatwiej postawić diagnozę konkretnemu pacjentowi.

Badanie zaawansowania zapalenia stawów pacjenta pomaga również w podtrzymywania diagnozy reumatoidalnego zapalenia stawów u pacjentów seronegatywnych. Oto kilka ważnych kryteriów których lekarze przestrzegają podczas diagnozowania seronegatywnego zapalenia stawów:

– wyniki badań krwi (przeciwciał negatywne)
– objawy symetryczne
– stan zapalny wielu stawów
– ogólny stan zapalny

Leki


W leczeniu wykorzystuje się podobne leki jak w przypadku pacjentów seropozytywnych reumatoidalnego zapalenia stawów. Ibuprofen i inne niesterydowe leki przeciwzapalne, zalecana są, aby zmniejszyć stany zapalne, zwłaszcza podczas zaostrzenia.

Pacjenci seronegatywni mogą mieć również podawane inne leki modyfikujące przebieg choroby (DMARs) takie jak metotreksat, gdy leki przeciwzapalne, nie są wystarczające w łagodzeniu objawów. W przeciwnym razie, śródstawowe niesteroidowe iniekcje są stosowane w celu zmniejszenia stanu zapalnego.

 

Terapia


Fizykoterapia jest pozytywnym sposobem wspierania ruchomość stawów. Fizjoterapeuta zajęciowy powinien pracować z pacjentami w celu poprawy mobilności i zakresu ruchu, a także zmniejszenia bólu. Ci specjaliści mogą pomóc we wdrażaniu nowych sposobów wykonywania codziennych czynności, aby zmniejszyć obciążenie stawów.

 

Opieka domowa


Utrzymanie wykonywania rutynowych zajęć domowych ma zasadnicze znaczenie dla każdego chorego z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Ćwiczenia pomagają poprawić mobilność i budować siłę mięśni.

 

Chirurgia


Chirurgiczna rekonstrukcyjna lub wymiana powierzchni stawowych w niektórych przypadkach może okazać się konieczna. Podobnie jak w przypadku operacji zawsze występuje ryzyko powikłań. Operacja może poprawić jakość życia i zmniejszyć ból.