Zioła i leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

Określenie „zioło” pochodzi od łacińskiego słowa herba oznaczającego „trawę”. Określenie to zostało zastosowane do roślin, których liście, łodygi lub owoce są stosowane w odniesieniu do żywności, leków lub jako zapach. Ziołolecznictwo odnosi się do ludowej i tradycyjnej praktyki lecznicza i oparte jest na wykorzystaniu roślin i ekstraktów roślinnych w leczeniu schorzeń. Szacuje się, że 28,9% dorosłych osób regularnie korzysta z jednej lub większej ilości terapii w postaci produktów roślinnych.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

ziola

Zastosowanie medycyny komplementarnej wśród pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, szczególnie w postaci ziołowych terapii, jest szeroko rozpowszechnione w świecie zachodnim, jak również w wielu krajach Azji, w tym Chinach i Indiach. Wydaje się, że stosowanie ziół ciągle wzrasta, pomimo faktu, że tylko jak dotąd powstała niewielka ilość kontrolowanych badaniach dotyczących zarówno skuteczności lub bezpieczeństwa tych produktów naturalnych. Jak dotąd istnieją ograniczone dowody wskazujące na skuteczność ziół takich jak żel z aloesu, sok z trawy pszenicy czy lewatywy z siary w leczeniu pacjentów z chorobami jelit.

Aloes


Aloes to roślina tropikalna stosowana w tradycyjnej medycynie na całym świecie. Badano jej zdolność w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego w postaci wodnego wyciągu z miąższu liści aloesu. Sok z aloesu wykazuje działanie przeciwzapalne i jest używany przez lekarzy w przypadku niektórych pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Jest to jedno z najbardziej powszechnie stosowanych ziół.

Podwójnie ślepe randomizowane badanie zostało przeprowadzone w celu zbadania skuteczności i bezpieczeństwa stosowania wyciągu z aloesu w leczeniu łagodnej do umiarkowanej postaci choroby. Trzydzieści pacjentów przyjmowało 100 ml doustnego wyciągu z aloesu i 14 pacjentów 100 ml placebo dwa razy dziennie przez 4 tygodnie.

Remisja kliniczna i poprawa wystąpiła w 30% przypadków.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Boswellia serrata


Boswellia to ajurwedyjskie zioło, które wytwarza się z żywicy także stosowane w tradycyjnym w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Kwas bosweliowy, głównym składnik Boswelli, uważa się, że jest przyczyną działań farmakologicznych. W badaniach in vitro na zwierzętach wykazano, że kwas bosweliowy może hamować 5-lipoksygenazy selektywne czynniki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne.

Ponieważ proces zapalny w wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego jest związany ze zwiększoną funkcją leukotrienów, korzyści ze stosowania Boswellia w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego wykazały pozytywny wynik. Co więcej, stwierdzono również, że Boswellia bezpośrednio hamuje ruchliwość jelit za pomocą mechanizmu z udziałem typu L Ca2 + kanałów. Boswellia zmniejsza obrzęk jelit.

 

Maślan


Maślan jest ważnym źródłem energii dla nabłonka jelitowego i odgrywa ważną rolę w utrzymywaniu homeostazy jelita grubego. Badana wpływ lewatyw z maślanem na leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego . Niektóre badania wykazały, że miejscowe stosowanie maślanu może przyczyniać się do zmniejszenia stanu zapalnego jelita grubego.

 

Lukrecja


Lukrecja która wywodzi się z korzenia rośliny, stosowana jest szeroko w różnych chorobach stawów i chorobach zapalnych. Lukrecja ma również zdolność modulowania odpowiedzi immunologicznej i właściwości adaptogenne. Zawiera spora liczbę aktywnych substancji chemicznych w tym glicerynę. Uważa się, że głównie gliceryna stanowi o aktywności biologicznej lukrecji. Glicyryzynian diamonu oznacza substancję którą ekstrahuje się i soku lukrecji, która może być użyteczna w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Istnieją również dowody, że glicyryzynian diamonu może poprawiać stan zapalny błony śluzowej jelita cienkiego u szczurów przede wszystkim przez zmniejszenie ekspresji NF-kB, TNF-a, i ICAM-1 w stanie zapalnym błony śluzowej.

 

Ekstrakt z Tormentil


Ekstrakt Tormentilu ma właściwości przeciwutleniające i jest stosowany w terapii uzupełniającej przewlekłego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Wyniki leczenia skutków ubocznych i wskaźników aktywności klinicznej choroby wskazywało, że białko C-reaktywne zmniejszyło swoje stężenie w surowicy pacjenta. Łagodny górnej dyskomfort w brzuchu doświadczało 38% chorych, ale nie wymagali oni odstawienia leku z powyższym ekstraktem.

 

Trawa pszenicy 


Sok z trawy pszenicy jest stosowany w leczeniu różnych stanów układu pokarmowego. Przeprowadzono podwójnie ślepe badanie i wykazano, że suplementacja sokiem z trawy pszenicy w przeciągu 1 miesiąca dała poprawę kliniczną u 78% osób chorych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, w porównaniu do 30% pacjentów otrzymujących placebo. Ilość pędów pszenicy stosowana w leczeniu wynosiła 20 ml na dzień na początku, i zwiększa się o 20 ml / dzień do maksymalnej dawki 100 ml dziennie. Działania niepożądane nie są zauważalne. Sok z trawy pszenicy wydaje się być skuteczny i bezpieczny w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

 

Kurkumina


Kurkumina jest to związek, znajdowany w kurkumie, który według doniesień ma aktywność przeciwzapalną. Stwierdzono, że wywołuje wypływ żółci, co ułatwia trawienie tłuszczów. Ponadto może zmniejszyć wydzielanie się kwasu z żołądka i tym samym ochrania przed uszkodzeniami, takimi jak zapalenie wzdłuż żołądka (nieżyt żołądka) lub ścian jelitowych i owrzodzeń od niektórych leków, od stresu czy alkoholu.

Ilość kurkuminy jaką użyto w badaniu klinicznym to 550 mg dwa razy dziennie przez 1 miesiąc, a następnie 550 mg trzy razy dziennie przez 1 miesiąc. Hanai i jego współpracownicy opublikowali wyniki pierwszego randomizowanego wieloośrodkowego badania opartego na podwójnie ślepej próbie kontrolnej placebo w Japonii. Poprawę zauważono u 49%pacjentów

 

Kiełkujących  jęczmień


Dwa badania japońskie wykazały skuteczność kiełkującego jęczmienia w leczeniu WZJG. Kiełkujący jęczmień składa się głównie z błonnika i białka glutaminy bogatego w probiotyki. Skuteczność szacuje się na 65%.

 

Bromelaina


Bromelaina wykazuje działanie przeciwzapalne i jest stosowana jako pomoc dla układu pokarmowego i jako rozcieńczalnik krwi, jak również w leczeniu urazów sportowych, zapaleniu zatok, zapaleniu stawów i obrzęków. Badano działanie bromelainy jako dodatek do diety w wrzodziejącym zapalenie jelita grubego. Wynikiem  badania była poprawa stanu zdrowia 51% pacjentów.

 

Psyllium


Psyllium pozyskuje się z krzewu Plantago ovata – ziołowa nazywa pochodzi z faktu iż, jest klasyfikowany jako roślina zawierająca spore ilości błonnika i ze względu na swoje właściwości żelujące w wodzie. Ma długą historię stosowania jako środek przeczyszczający, gdyż wchłania wodę i rozszerza się w czasie poruszania się przez przewód pokarmowy. Psyllium husk zawiera głównie błonnik nierozpuszczalny (hemicelulozy), która przyczynia się do zatrzymywania wody w jelitach i skutecznie zwiększa wilgotność kału i wagi.

Włókna rozpuszczalne w wodzie (w tym psyllium) są znane z ich działania na żołądek i jelito cienkie, a nierozpuszczalne włókna są znane z ich wpływ na jelito grube, ale niektóre węglowodany (takie jak psyllium) mają wpływ na oba. Badania na zwierzętach wykazały, że psyllium zwiększa działanie 7a-hydroksylazy cholesterolu (enzym ograniczający szybkość syntezy kwasów żółciowych, określanego również jako cytochromu 7A). U zwierząt karmionych dietą o wysokiej zawartości tłuszczu i psyllium może się zwiększyć aktywność hydroksylazy cholesterolu i 7a-reduktazy HMG-CoA.

W badaniu z podwójnie ślepą próbą u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego dochodziło do zmniejszenia objawów, takich jak krwawienia a pacjenci wchodzili w okres remis dłuższej i szybciej.